Ljubiša Stanković

Ljubiša Stanković je rodjen 1. juna 1960. godine. Osnovnu školu je učio u Murini i Ivangradu. U Ivangradu je završio Gimnaziju, kao najbolji učenik u generaciji. Kao srednjoškolac je bio prvi na republičkom takmičenju iz matematike i osvojio zlatnu medalju na smotri omladine tehničkih stvaralaca Jugoslavije.

Elektrotehnički fakultet Univerziteta Crne Gore je upisao 1978. i diplomirao nakon 3 godine i 9 mjeseci sa prosjekom 9,98. Kao student dva puta je učestvovao na Susretima studenata elektrotehnike Jugoslavije (1980. i 1982.) i oba puta osvojio prvo mjesto na takmičenju iz matematike. Dobitnik je zlatne plakete Univerziteta kao najbolji diplomirani student za 1982. godinu, a te iste godine je bio proglašen i za najboljeg studenta u Crnoj Gori.

Stanković je magistrirao 1984. godine na Elektrotehničkom fakultetu u Beogradu, na smjeru Telekomunikacije sa prosjekom 10. Kao dobitnik Fulbrightove stipendije, boravio je školske 1984/85 na Worcester Polytechnic Institutu, SAD, gdje je položio sve ispite na doktorskim studijama sa najvišom ocjenom A i bio izabran za predavača. Doktorirao je 1988. godine na Elektrotehničkom fakultetu u Podgorici u oblasti prostiranja i zračenja elektromagnetnih talasa.

Stanković od diplomiranja 1982. radi na Elektrotehničkom fakultetu Univerziteta Crne Gore. U zvanje redovnog profesora univerziteta je izabran 1995. godine. Stanković je bio član Jugoslovenske inženjerske akademije, član je Inženjerske akademije Crne Gore, čiji je bio i prvi predsjednik. Od 1996. Stanković je član Crnogorske akademije nauka i umjestnosti (CANU). Član je Evropske akademije nauka i umjetnosti (European Academy of Scineces and Arts) od 2011. Godine. Član je Academia Europaea od 2013. Stanković je u dva mandata bio izabran na funkciju rektora Univerziteta Crne Gore za period 2003.-2005. i 2005.-2008. godine. Stanković je član International Advisory Boarda Alexander von Humboldtove fondacije od 2016. godine.

Uz podršku Alexander von Humboldtove fondacije, Stanković je u periodu 1997/98, 1999 i 2002 boravio na Rurskom Univerzitetu u Bochumu, u Njemačkoj. Pocetkom 2001. godine je boravio na Tehničkom Univerzitetu u Eindhovenu, Holandija, kao visiting profesor. Više puta je boravio na univerzitetima u Brestu i Grenoblu, Francuska, radeći na zajedničkim projektima. Stanković je bio mentor i član brojnih komisija za odbranu doktorata uključujući i doktorate u Holandiji, Australiji, Francuskoj i Indiji, a tokom 2012/2013 godine je bio visiting akademik na Imperial Collegeu u Londonu, UK. U periodu 2001-2003 naučno-istraživacki rad grupe na Univerzitetu Crne Gore, kojom rukovodi Stanković, je podržan od strane Volkswagenove fondacije, SR Njemacka. U periodu od 2003-2013 naučni rad Stankovića, u oblasti obrade radarskih signala, je finansiran i od strane Ministarstva odbrane, odjel za istraživanje i razvoj, Vlade Kanade. Intenzivno saradjuje na istraživanju sa kolegama iz mnogih zemalja širom svijeta.

Stanković je bio član IEEE Komiteta za teoriju i metode u obradi signala od 2002. do 2008. godine, kao i član Komiteta za Visoko obrazovanje Savjeta Evrope. Stanković je bio jedan od urednika i u časopisima IEEE Signal Processing Letters, IEEE Transactions on Image Processing i IEEE Transactions on Signal Processing. Sada je član redakcija časopisa IEEE Transactions on Image Processing (u zvanju senior area editor), Signal Processing (u izdanju Elseviera) i IET Signal Processsing.

Stanković je 1997. godine dobio najvišu nacionalnu nagradu "13. jul".

Stanković je bio aktivan i u političkom životu Crne Gore. Bio je profesionalni član Predsjedništva Crne Gore (1989-1991), predsjednik Socijalističke partije Crne Gore (1990-1993), predsjedavajući Demokratskog foruma, kao prvog stalnog višestranačkog tijela formiranog 10. januara 1990. uz učešće svih partija i drugih političkih organizacija i udruženja, koji je imao zadatak da stvori zakonske i adaminstartivne pretpostavke za održavanje prvih višestranačkih izbora u Crnoj Gori. Stanković je bio predsjednik Saveza reformskih snaga za Crnu Goru (1990-1992) i kandidat za predsjednika Crne Gore ovog Saveza na prvim  višestranačkim izborima odražanim 9. decembra 1990. godine, poslanik u Skupštini Crne Gore (1991-1992) i poslanik u Skupštini Jugoslavije (1992-1996). Stanković je u periodu od 2011. do 2015. godine obavljao dužnost ambsadora Crne Gore u Ujedninjenom Kraljevstvu Velike Britanije i Sjeverne Irske, kao i ambasadora Crne Gore na Islandu i u Republici Irskoj.

U jednom periodu, sredinom osamdesetih, se bavio umjetničkom fotografijom, gdje je takodje imao zapažena ostvarenja na izložbama u Crnoj Gori i širom bivše Jugoslavije.

Stanković je objavio veliki broj naučnih radova, od kojih preko 150 u vodećim svjetskim časopisima. Radovi su mu citirani oko 7500 puta, sa h indeksom citiranosti 46. Primjena i razrada metoda koje je on definisao je bila tema mnogih radova objavljenih u najrenomiranijim svjetskim časopisima od strane vodećih naučnika u oblasti obrade signala iz Evrope, Amerike, Australije i Azije. Poznati profesori iz SAD su u svom radu o estimacijama spektra diskretnih signala sve estimatore podijelili u dvije klase od koji su jednu imenovali po tvorcima algoritama za brzu Fourierovu transformaciju, a drugu su predstavili kao varijacije na Stankovićevu klasu estimatora. U dva teksta koje je vodeće svjetsko udruzenje u oblasti obrade signala, IEEE Signal Processing Society, objavilo povodom 50 godina postojanja citirani su doprinosi Stankovića po imenu. Za doprinose u nauci najveće svetsko udruženje u oblasti elektrotehnike IEEE sa sjedištem u New Yorku mu je dodijelilo najviše zvanje Fellow IEEE.

Pored brojnih naučnih radova objavljenih u vodećim časopisima i poglavlja u referentnim knjigama svjetskih izdavača, Stanković je, izmedju ostalog, u SAD objavio udžbenik “Time-Frequency Signal Analysis with Applications” (668 strana) u izdanju jedne od vodećih izdavačkih kuća u svijetu, Artech House, Boston, SAD, 2013. Objavio je poglavlje od 120 strana u referentnoj monografiji Academic Press Library in Signal Processing, objavljenoj 2013. od strane Academic Pressa. Po pozivu je napisao poglavlje “Sparse Signal Processing - An Introduction” za Wiley Encyclopedia of Electrical and Electronics Engineering, John Wiley and Sons, izdanje od 2017. godine. Stanković po pozivu upravo piše knjigu na temu grafova i frekvencijske analize za izdavačku kuću Springer. Knjiga će se pojaviti do kraja 2018. godine.  

Za rad objavljen u časopisu Signal Processing, u izdanju Elseviera, Stanković je 2017. dobio godišnju naradu Evropske Asocijacije za Obradu Signala (EUSIP) za najbolji rad objavljen u časopisu u oblasti obrade signala.

Od 2016. godine Stanković je potpredsjednik Crnogorske akademije nauka i umjetnosti.

 

 

 

© 2017 CANU - Crnogorska akademija nauka i umjetnosti.
Sva prava zadržana.
Me / En