Slobodan Backović

Rođen je 3. septembra 1946. godine u Nikšiću gdje je završio osnovnu školu i gimnaziju. Prirodno-matematički fakultet, Odsjek za fiziku, završio je u Beogradu. Od 1969. do 1972. godine radio je u gimnaziji u Nikšiću kao profesor fizike. Na postdiplomske studije, na PMF-u u Beogradu (Odsjek za fiziku – smjer Eksperimentalna nuklearna fizika), upisao se 1973. godine, kada je počeo i da radi u Institutu za fiziku Univerziteta u Beogradu (Laboratorija za fiziku visokih energija). U to vrijeme radio je honorarno kao asistent-pripravnik Odsjeka za fiziku PMF-a i Farmaceutskog fakulteta. Magistarski rad Multiplicitet naelektrisanih čestica nastalih u interakciji protona od 200 GeV sa jezgrima nuklearne emulzije odbranio je u januaru 1976. godine, poslije čega odlazi na naučnu specijalizaciju u Ujedinjeni institut za nuklearna istraživanja (Laboratorija za fiziku visokih energija), u Dubnu (Rusija). 

Na specijalizaciji je radio u međunarodnoj grupi fizičara u oblasti visokoenergetske fizike (visokoenergetske interakcije čestica i jezgara sa jezgrima). U Dubni ostaje do avgusta 1978. godine. Doktorsku disertaciju Interakcija p-mezona impulsa 40 GeV/c sa jezgrom ugljenika odbranio je 1979. godine na PMF-u u Beogradu. U Titograd prelazi 1. oktobra 1979. godine gdje počinje da radi u Institutu za matematiku i fiziku. Iste godine je izabran u zvanje docenta. U zvanje vanrednog profesora izabran je 1985. godine, a redovnog 1991. godine.

U Institutu za matematiku i fiziku više godina bio je šef Odsjeka za fiziku (1980–1986. i 1994–1996), a od 1986. do 1990. i od 1998. do 2002. godine direktor Instituta, odnosno dekan Prirodno-matematičkog fakulteta. Od 1990. do 1994. godine bio je prorektor za nastavu Univerziteta Crne Gore. Od 2003. do 2008. godine bio je ministar prosvjete i nauke u Vladi RCG, a od 2008. do 2011. godine ambasador Crne Gore u Ruskoj Federaciji. 
Naučnoistraživački rad posvećen je visokoenergetskim interakcijama čestica i jezgara sa jezgrima i odvija se u okviru međunarodne kolaboracije koja radi na višegodišnjem projektu Izučavanje kvark-hadronske strukture nuklearne materije, nalaženje i izučavanje svojstava egzotičnih pojava u sudarima relativističkih jezgara. Bio je rukovodilac višegodišnjeg naučnog projekta Nuklearna fizika sa primjenama (1987–1990. i 1991–1995), a tema na kojoj je radio bila je uključena u jugoslovenski projekat Eksperimantalna fizika elementarnih čestica, srednjih energija i teških jona u međunarodnim centrima. Rukovodio je projektom Visokoenergetske interakcije jezgara (1997–1998) kao i međunarodnim projektima koje su finasirali Unesko High energy nucleus-nucleus interactions (1998–1999) i WUS High energy nucleus-nucleus and hadron-hadron interactions (1999). Bio je član evropske kolaboracije H1 (DESY Hamburg). Na ovim projektima urađene su četiri doktorske disertacije i četiri magistarska rada, čiji je mentor. 
Autor i koautor je preko 100 naučnih radova koji se mogu vidjeti u elektronskim bazama: Bibliografija radova može se vidjeti i na: https://scholar.google.com/citations?user=fXGhNVwAAAAJ&hl=hr&oi=ao

http://vbcg.vbcg.me/cobiss/bibliografije/Y20170703164858-00001.html

Koautor je zbirke zadataka i jednog udžbenika za srednje škole, koautor je prevoda fakultetske zbirke zadataka iz fizike Zadaci iz opšte fizike (I. E. Irodov) i autor univerzitetskog udžbenika Fizička mehanika.
Od 1980. do 1985. godine, kao sekretar Nacionalnog odbora za fiziku, bio je član Predsjedništva Saveza društava matematičara i fizičara Jugoslavije. Bio je: predsjednik Društva matematičara i fizičara Crne Gore (1986–1998), predsjednik Prosvetnog savjeta Crne Gore, član Savjeta za nauku Crne Gore, član Izvršnog odbora RSIZ-a za naučne djelatnosti Crne Gore. Bio je član Savezne komisije za sigurnost nuklearnih objekata. Učestvovao je u organizaciji republičkih i saveznih takmičenja iz fizike za učenike srednjih i osnovnih škola (Društvo matematičara i fizičara i pokret „Nauka mladima”). Član je DANU, bio je ekspert Saveznog ministarstva za razvoj, nauku i životnu sredinu u oblasti fizike. Dobitnik je republičke nagrade „Oktoih” za 1999. godinu. U toku 2002. godine koordinirao je poslovima na reformi obrazovanja u Crnoj Gori i bio predsjednik Komisije za reformu osmogodišnje škole. 
Od 2011. do 2014. godine bio je rektor Univerziteta „Mediteran“. 
Za vanrednog člana CANU izabran je 12. decembra 2003. godine, a za redovnog 29. novembra 2011. godine.
Živi i radi u Podgorici.

© 2017 CANU - Crnogorska akademija nauka i umjetnosti.
Sva prava zadržana.
Me / En